Image
7 دیدگاه
  1. علیرضا پیر

    آقای غیابی سلام/ مو به مو خوندم و لذت بردم/ عالی بود.

  2. ad.esfahanizadeh

    عالی بود . واقعا قلم تون عالیه . بیشتر بنویسین لطفا.

  3. جالب است که امروز صبح داشتم سخنرانی David Foster Wallace با عنوان This is water را گوش میدادم و در ادامه به این نوشته رسیدم.

    جمع‌بندی بسیار عمیقی بود و درس مهمی داشت: «سواد داری، اما بیاض نداری.»

    با مهر
    یاور

  4. علی

    برای من بعد از خواندن این متن همچنان تمایز بین کنش و واکنش (غیر از تفاوتی که در نیت فرد دارد) مشخص نیست، یعنی به عبارتی هر کنشی را میتوان واکنش هم دید از بیرون ذهن فرد. بنابراین دعوت به دوری از کنش و زندگی بر مبنای واکنش، دعوتیست از جنس تغییر نیت. مگر اینکه تمایز دیگری وجود داشته باشد.

    1. رضا غیابی

      به درستی به موضوع نگاه کردید. موضوع زمان هم هست. اثولا نگاه کنش‌گری نگاهش‌ست که می‌خواهد محیط را تغییر دهد و خود را مرکز اتفاقات می‌بیند. ننگاه واکنش‌گرایانه، خود را قسمتی از وقایع می‌بیند و به جایگاه خود در این زنجیره‌ی غلت و معلولی بیشتر واقف است.

ثبت دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.