رضا غیابی، برگزیده سومین رویداد «برند کارفرمایی ایران» شد
رضا غیابی به عنوان یکی از سه چهره برگزیده سومین رویداد برند کارفرمایی ایران، تندیس این رویداد را به پاس نقش مؤثرش در توسعه فرهنگ سازمانی دریافت کرد.
تعرفه اینترنت و سناریوهای پیشرو
افزایش ۲۰٪ تعرفه اینترنت فقط یک «گرانی» نیست؛ نشانهای از ناترازی عمیق در صنعت ارتباطات است.
توکنسازی دارایی؛ گامی رو به جلو در اقتصاد دیجیتال ایران
هرچند بسیاری تصور میکنند توکنسازی پدیدهای جدید است، اما واقعیت این است که ایده تبدیل دارایی به واحدهای قابل مبادله، مکانیسم تازهای نیست.
فاصله جنسیتی کارآفرینان ایرانی در مصاحبه با اکوایران
براساس آخرین گزارش OECD در سال ۲۰۲۵، حدود ۱۵ درصد از زنان ایرانی در حوزه کارآفرینی مشغول به فعالیت بودند. این آمار برای مردان حدود ۲۵ درصد است. زنان ایرانی برای فعالیت در حوزه کارآفرینی با مشکلات متعدد و چالشهای فرهنگی و اقتصادی مواجهه هستند. رضا غیابی، یکی از نویسندگان این گزارش با تیتر یک گفتوگو کرده است.
بانکی که دماسنج را از مدار خارج کرد
خبر انحلال «بانک آینده» و ادغام آن در بانک ملی، از آن نوع خبرهایی است که نه تنها ترازنامه یک موسسه را تغییر میدهد بلکه خطمشی انتظارات را در ذهن بازیگران بازار جابهجا میکند.
صعود استارتآپها به تابلوی بورس
آیا بازار سرمایه ایران آماده پذیرش یونیکورنهای دیجیتال است؟
اپیزود هجدهم پادکست دفینه با حضور رضا غیابی
رضا غیابی در پادکست دفینه درباره عملگرایی در برابر ایدهگرایی در استارتاپها و نقش تصمیمگیری سریع در موفقیت کسبوکارها گفتگو میکند.
بار مضاعف: چرا مدیریت کسبوکار در عصر تحریم و جنگ، قواعدی تازه میطلبد؟
فشارهای همزمان تحریمهای اقتصادی و جنگ، مدیریت بنگاههای اقتصادی در ایران را با چالشهای پیچیدهای مواجه میکند که نیازمند استراتژیهای هوشمندانه برای حفظ پایداری و رشد است.
دانشگاه یا پخشصوتهای زورگو؟ سقوط آموزش عالی ایران
اگر دانشگاهِ ایرانی روزگاری میدانِ دوئل ایدهها و آزمایشگاهِ آیندهسازی بود، امروز بیشتر شبیه باشگاهی نیمه خصوصی شده است که اعضایش مدام شانهٔ هم را میزنند و مدالِ افتخاری از یکدیگر میگیرند.
بار مضاعف بر دوش بنگاه ایرانی
«بار مضاعف بر دوش بنگاه ایرانی»در این یادداشت، از تأثیر همزمان تحریمها و جنگ بر زنجیره تأمین، بازار ارز، منابع انسانی و تصمیمگیری در بنگاههای اقتصادی نوشتم.سؤال اصلی این است: در جهانی که ریسکها بیوقفه ضربه میزنند، آیا بقا، خودش یک استراتژی رشد نیست؟
