در اینوتکس ۲۰۲۳، پنلهای گوناگونی برگزار شد که در یکی از آنها رضا غیابی به همراه حسین میرزاپور، محمدصادق نصراللهی و یاسر خوشنویس گرد هم آمدند تا درباره دو موضوع جنجالی این روزها، استارلینک و فیلترینگ، تبادل نظر کنند. میتوانید در ادامه محتوای ویدئویی این پنل را تماشا کنید و چکیدهای از محتوای متنی آن را بخوانید.
چیستی و قلمروی جهان استارلینکی
تقریبا تمام اعضای حاضر در پنل، درباره این موضوع توافق نظر داشتند که استارلینک هنوز یک تغییر رادیکال نیست و بیشتر در محدوده یک اصطلاح ژورنالی و یک رقابت از سوی آمریکا برای باقی ماندن در جغرافیای دیجیتال است؛ هرچند به گفته غیابی استارلینک در جامعه ما ایرانیان به طور خاص، میتواند یک تحول عظیم باشد. با توجه به شدت گرفتن درگیری بین رگولاتور با کاربران اینترنت، استارلینک تغییرات قابل توجهی در جامعه ما پدید میآورد. این فناوری برای فعالیت آزادانه و بدون رگولاسیون در اینترنت، فرصتی فراهم میآورد. فرصتی که برای قشر نوآور جامعه ارزشمند است؛ اما تشخیص تاثیرات آن بر عموم مردم جامعه، بر عهده جامعهشناسان است.
نقش استارلینک در فیلترینگ معکوس
یکی از نگرانیهایی که درباره ورود استارلینک به ایران وجود دارد، افزایش قدرت فیلترینگ معکوس از سوی کشور سازنده این فناوری، یعنی آمریکا است. در شرایط فعلی نیز نمونههایی از این فیلترینگ معکوس وجود دارند که در فعالیتهای قشر نوآور جامعه تداخل ایجاد میکنند. فیلترینگ برخی از اپلیکیشنها در اپ استور نمونهای از این تداخلها است.
بدیهی است که استارلینک فقط یک نوآوری نیست. استارلینک ابزاری است تا صدای خالق خود یعنی آمریکا را در عرصه گفتوگوهای بینالملل بلندتر و رساتر کند! غیابی معتقد است در چنین شرایطی، ایران باید حضور خودش را در صحنه بینالملل پر رنگتر کند تا از این اتفاقات جلوگیری کرده و حقوق و منافع ملی و فراملی قشر نوآور جامعه را تصمین کند.
پیشنهاد نهایی
غیابی در پایان سخنانش، به تجربههای کاری خود به عنوان مشاور استراتژی در شرکت «کریم» در امارات اشاره کرد. وی معتقد است برای این که اپلیکیشنهای داخلی قدرت پیشرفت، شکوفایی و رقابت پیدا کنند، باید فعالیتشان را از خارج ایران آغاز کنند و سپس وارد محدوده ایران شوند. دلیل این موضوع، دیدگاه منفی قشر جوان و نوآور نسبت به برندینگ داخلی است؛ البته همچنان نظر توده مردم با قشر نوآور میتواند متفاوت باشد. پیشنهاد نهایی غیابی برای حل این مسائل، بازنگری و بهبود قانونگذاری مطابق با عرف جامعه است. این قوانین باید هوشنمندانهتر و تا حد امکان با سختگیری کمتر طراحی شوند. تنها راه شکلگیری این فضا نیز گفتوگو و مطالبه است.
