۲۷ تنظیمگر برای یک بازار؛ چگونه مقررات، رقابت را حذف میکند؟
۲۷ تنظیمگر برای یک بازار؛ آیا نظارت بیشتر لزوماً به معنای بازار امنتر است؟ بازار طلای آنلاین برای جلب اعتماد مردم به نظارت دقیق بر پشتوانه طلا، تفکیک دارایی مشتری، شفافیت معاملات و امکان تحویل نیاز دارد؛ اما تکثیر نهادهای ناظر میتواند از نقطهای به بعد، خود به مانعی برای رقابت و نوآوری تبدیل شود. فعالان این بازار میگویند بیش از ۲۷ نهاد با فعالیت آنها سروکار دارند؛ عددی که البته فهرست رسمی و مستقلی برای تأیید آن منتشر نشده و باید آن را برآورد فعالان دانست. مسئله اما فراتر از این عدد است: وقتی یک کسبوکار برای دریافت مجوز، گزارشدهی و پاسخگویی با چندین دستگاه و مقررات همپوشان مواجه میشود، هزینه ورود افزایش مییابد و مزیت به سمت شرکتهای بزرگتر حرکت میکند. پرسش اصلی این است که چگونه میتوان میان حفاظت از دارایی مردم و حفظ رقابت تعادل برقرار کرد؛ بهگونهای که تنظیمگری، به جای کنترل مدل کسبوکار، بر کنترل ریسکهای واقعی متمرکز شود.
هوش مصنوعی با نمایش ساخته نمیشود
هوش مصنوعی برای ایران بیش از آنکه به سند، همایش یا رونمایی تازه نیاز داشته باشد، به یک مسئله قدیمی اقتصاد پاسخ میدهد: چگونه میتوان فناوری را به بهرهوری تبدیل کرد؟ برآوردهای ارائهشده در نشست کمیسیون تحول، نوآوری و بهرهوری اتاق بازرگانی تهران نشان میدهد بازار هوش مصنوعی ایران در پایان سال ۱۴۰۳ حدود ۵.۵ هزار میلیارد تومان بوده و مجموع سرمایهگذاری ده ساله این حوزه به حدود ۸۲ میلیون دلار رسیده است؛ ارقامی که در کنار تمرکز نیروی انسانی در تهران و مهاجرت متخصصان، از شکاف میان جاهطلبیهای فناورانه و ظرفیت واقعی اقتصاد حکایت دارد. مسئله ایران صرفاً کمبود مدل، پردازنده یا نیروی متخصص نیست؛ زیرساخت ارتباطی ناپایدار، دسترسی محدود به داده و توان پردازشی پراکنده نیز مانع عبور از مرحله آزمایش شدهاند. در چنین شرایطی، هدف اصلی نباید ساخت نسخه داخلی همه فناوریهای جهانی باشد، بلکه باید استفاده از هوش مصنوعی برای کاهش هزینه، افزایش کیفیت و حل مسائل واقعی در کارخانه، بانک، شرکت و دولت باشد.
وقتی صرافی با پول مشتری زمین میخرد، دیگر صرافی نیست
روایت یک خطای ساده اما پرهزینه: چرا تبدیل داراییهای کوتاهمدت مشتریان به سرمایهگذاریهای بلندمدت میتواند یک سکوی رمزارزی را به «بانکی بدون مجوز» تبدیل کند؟
«مدرسهای به نام بحران»؛ روایت رضا غیابی از پنج آموخته برای روزهای دشوار کسبوکار
رضا غیابی در چهلونهمین همایش فصلی MITM، طی سخنرانی «مدرسهای به نام بحران» پنج آموخته کاربردی برای مدیریت کسبوکار در روزهای دشوار را مرور کرد.
وقتی مدیران کوچک پشت صندلیهای بزرگ مینشینند
اما اشتباه مدیری که اختیار جابهجایی هزاران میلیارد تومان منابع، انعقاد قراردادهای بزرگ یا تصمیمگیری درباره آینده یک صنعت را دارد، میتواند هزینهای به اندازه سالها فرصت از دسترفته برای یک کشور ایجاد کند.
انتصاب رضا غیابی بهعنوان رئیس کمیته بینالملل انجمن ترویج کسبوکارهای خانوادگی
انجمن ترویج کسبوکارهای خانوادگی با صدور حکمی، رضا غیابی را بهعنوان «رئیس کمیته بینالملل» این انجمن منصوب کرد.
معنای پنهان اینترنت رایگان ونزوئلا
اگر این خبر را نه صرفا بهعنوان یک رویداد مقطعی، بلکه بهمثابه نشانهای از یک معضل ساختاری بخوانیم، با واقعیتی نگرانکننده روبهرو میشویم و آن گسترش «فقر دیجیتال» در جهان امروز است.
رهاشدگی استارتاپها، مصاحبه رضا غیابی با ایرانین استارتاپ
رضا غیابی، کارشناس حوزه مدیریت کسبوکار، در گفتوگویی اختصاصی با «ایرانیان استارتاپ» با اشاره بر مهمترین چالشهای شرکتهای فناوری گفت که کسبوکارهایی که سبد درآمد، محصول و استراتژی ندارند، خود را گروگان یک متغیر کردهاند.
تعرفه اینترنت و سناریوهای پیشرو
افزایش ۲۰٪ تعرفه اینترنت فقط یک «گرانی» نیست؛ نشانهای از ناترازی عمیق در صنعت ارتباطات است.
توکنسازی دارایی؛ گامی رو به جلو در اقتصاد دیجیتال ایران
هرچند بسیاری تصور میکنند توکنسازی پدیدهای جدید است، اما واقعیت این است که ایده تبدیل دارایی به واحدهای قابل مبادله، مکانیسم تازهای نیست.
