استارتاپ‌های ایرانی، زاده‌ی «امید» به آینده‌اند…

هیچ کسب‌وکاری و هیچ اکوسیستمی یک‌شبه خلق نمی‌شود؛ اما به‌سادگی و یک‌شبه می‌توان آن را نابود کرد. این گزاره، وقتی بیشتر نمود می‌یابد که در شرایط پیچیده و پُرتنش سیاسی‌اجتماعی امروز کشورمان، ذره‌ذره شاهد اضمحلال اکوسیستم استارتاپی خودمان به دست خودمان هستیم!  تضعیف کسب‌وکارهای داخلی و حمله به استارتاپ‌های کشورمان، درست زمانی در حال وقوع […]

به‌خاطر یک مشت ریال

نوروز و سال نو ایرانی مبارک.

بررسی علت کاهش دلبستگی ایرانیان به محیط کار در گفت‌وگو با رضا غیابی استراتژیست کسب‌وکار

رگولاتوری پدیده‌های نوظهور اقتصادی در ایران؛ آن‌طور که برازنده‌ی کارآفرینان کشور است…

اقتصاد در «بخش خصوصی» ایران همواره با چالش‌های بسیاری دست به گریبان بوده که یک از هزار آن به نوشتن برنمی‌آید؛ چه رسد به چالش‌ها و تنش‌های برآمده از سیستم قانون‌گذاری و شیوه‌های نظارتی دولت‌ها در ادوار مختلف تاریخ کشور. هر سالی که تحویل می‌شود با نامگذاری آن سال بر اساس چشم‌اندازها و اهداف توسعه […]

رضا براهنی؛ روشنفکری که بازنشسته شد

رضا براهنی؛ روشنفکری که بازنشسته شد

این یادداشت را به بهانه‌ی درگذشت رضا براهنی، مبارز چپ‌گرا و شاعر پست‌مدرن، که یکی از نمادهای روشنفکری در زمانه‌ی خود بود می‌نویسم. شنیدن خبر درگذشت براهنی که چند روز پیش به گوشم رسید، باعث شد به یاد یکی از اشعار او بیوفتم که از همه بیشتر با من حرف می‌زند یا بهتر بگویم، بیشتر […]

مدرنیته اسلامی، اقتصاد سنتی

به نظرم می‌رسد بد نیست در همین ابتدای کار برای پرداختن به آنچه در ادامه می‌خوانید از نظریه‌ی ابطال‌پذیریِ «کارل پوپر» وام بگیرم تا وجه تمایز علم از شِبه‌علم برایمان روشن شود و نگاه‌مان را در این‌باره هم‌راستا کنیم؛  پوپر معتقد بود که «نظریاتی علم محسوب می‌شوند که خود را در معرض آزمایش و رد […]

«بیانیه نخبه‌اندیشی» خطاب به فعالان اندیشه و عمل

«بیانیه نخبه‌اندیشی» خطاب به فعالان اندیشه و عمل, دکتر امیر حسین بزدانی و رضا غیابی

چند سال پیش در بازدید از «موزه‌ی کومیتاس» ارمنستان، با مفهوم نسل‌کشی بیشتر آشنا شدم و دریافتم که یکی از معانی نسل‌کشی منکوب کردن و تضعیف نخبه‌های یک جامعه است. به همین دلیل پویشی شخصی را آغاز کردم و از خود و دیگران پرسیدم : «نخبه کیست؟»